
چه غریب آمدم و قصه ی غمناک شدم
گل نشکفته ولی قسمت خاشاک شدم
راوی قصه ی تلخی شده ام در همه جا
بین بشکسته دلان صحبت و پژواک شدم
فکر و ذکرم همه در آمدن فصل بهار
قسمت برف زمستانی و کولاک شدم
چون اناری که ترک خورده ز هجران نگار
صاحب درد و غم و سینه ی پُر چاک شدم
در هجوم نفس سرد زمان،سرو بلند
چرخ دوران به زمینم زد و در خاک شدم
#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
روزگارم بر خلاف آرزوهایم گذشت سوگوارم بابت عشقی که هرگز برنگشت
از امید و آرزوهایم کجا گیرم خبرمن بلوطی پیر و افتادی به جانم با تبردل به زمان آینده خوش نکردم چونکه از من دور بود هرچه سهمم شد ز دنیا سهم یک مجبور بودخوانده بودم صبر اما صبر هم درمان نشد هرکجا رفتم دوایی بهر این هجران نشدخندههایم پر زد و گم شد در این بغض زمان اشکهایم شد رفیقِ لحظههای بیامان با خودم گفتم هنوزم میشود آغاز کرد میشود زنجیر غم را با محبت باز کرد لیک دیدم خستهام از نو دلم برپا کنمدر غروب آرزوها رو به زمان آیندهها
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
از زندگی غوغای جهان حاصل ما بوداز فصل خوشش فصل خزان حاصل ما بود
هر لحظه دویدیم و به مقصد نرسیدیم افسوس فقط بخت گران حاصل ما بود عُمری است زِ لیلی و رُخِ یار سرودیمزین عشق فقط زخم زبان حاصل ما بود دل در طلب بوسه و جان در تبِ دیدار بوسه زِ لبش در رمضان حاصل ما بود گفتیم که روز بعد دگر از غصه سواییمانگار فقط حدس و گمان حاصل ما بود از عشق و دو چشم عسل آگین تو گفتیم صد وای چنین اشک روان حاصل ما بود هرسو که نظر کرده دلم یار هویداست این خستگی و زخم نهان حاصل ما بوداز شوق وصالش به جهان بال گشودم افتادن
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
آوار هرچه عمری جمع کردی ناگهان آوار شدخواستی خوش باشی اما زندگی بیمار شدعمر تو هر روز و شب با گریه طی شد،آخرش؛دلخوشی پر زد ولی درد و غمت بسیار شدفکر می کردی ستاره داری از این آسمانشب که آمد دیدی این رؤیا چه زود اِنکار شدتکیه دادی بر خودت دنیا ولی نامرد بودهرچه پروردی به دستت عاقبت چون مار شدخسته از زمان آینده و در روز جاریت همان تکرار غمعمرت آویزانِ یک ای کاش بی تکرار شدعشق را دیدی غمش با تو وفایش سهم اواین دل ویران فقط یک یادگار از یار شدبا مصیبت ها چه جنگیدی همی مردانهوارمرد بودن در زمانه
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
هر روز غمی روی غم و دلخوشی ام کورآخر به تباهی برسید این دل پر شور
هر روز غمی روی سرم ریخت چو باران بی تاب شد این سینه ی خون گشته و رنجور دیروز دلم گرم اُمیدِ سحری بود در زمان حاضر ولی سایه گرفت از همه جا نورگفتم که شبی بخت به درگاه من آید اما نرسید هرچه تقلا زدم و زوردر کوچهٔ تقدیر دویدم همه شبها جز گردِ ملالی ننشست از پیِ من سور ای کاش زمانی برسد صبح رهایی تا باز شود این قفس از غم بشوم دور#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
دوش دیدم خندهات بر باغِ جانم گل نشاند صبح در آیینهٔ چشمم هزاران شعله راند
چون نسیم از کوچههای عطر گیسویت گذشت بوی زلفت مرغ دل را تا گلستان می کشاند ماه رویی از فروغ چهره ی پاکت خدا؛بر شب تاریک گیتی اختر تابان فشاند دست در دستت جهانم بوی آرامش گرفتخندهات اندوه دیرین از دل حیران براند با تو حتی سنگِ رَه آوای باران میشود چشمه از دل می خروشد تا نگاهت را بخواند طلعتت باغی ز نور لطف یزدان سرکشید هر که دید آن در جهانش بویی از ماتم نماند#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
در لحظه ی هجران تو این دل نگران بود از داغ فراق تو چه گویم که گران بود
ای بر پدرت چرخ جفا پیشه شکستی دل را که به امید تو سرشار و جوان بود ماتم زده شد خانه از آن روز که رفتی انگار تمام نفسِ کوچه خزان بود لبخند تو چون مرگ به سردی اثر آوردآن خنده برای دلِ من حکمِ فغان بود بعد از تو دلم خانهی ویرانهی درد است هر گوشهی آن خاطرهای کهنه نهان بود دیروز اگر آینه ام جلوه گهِ نور در روز جاری همان آینه از غصه نشان بود گفتی ز چه این چهره چنین غرق ملال استاین قصه ی باران غم از دستِ زمان بود رفتم که فرا
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
خستهام از نفسِ سردِ بلاتکلیفی از سکوتی که ندارد خبری تعریفی
سالها پشتِ همین پنجره جا مانده دلم چشم در راهِ بهاری که ندیده ست گُلمبس که در سایهی تردید قدم ها طی شد دل نفهمید که این فصل جوانی کی شد نفسم خسته و آیینهی روحم دلگیر خسته از زندگی و دلخوشی ام در زنجیر وقت آن است که فکری به شب تار کنمبا دلِ خستهی خود عهد دگر بار کنمیا علی گویم و مرهم بنهم بال و پرمروشنی را به دلِ خانهی تاریک برمسقف این دل اگر از بار غم افتاد و شکست لیک در هر ترکش لاله ای از عشق نشستراه اگر سنگ و اگر بسته به دست ت
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
گفتی بمان کنار تو، من ساده باورم رفتی و جا گذاشتی خاکسترِ سرم
هر شب میان خاطرهها می رسم به آه با بغض می نشینم و با گریه همسفرم دستم هنوز خالیِ گرمای دستتوست ای آخرین بهانهی نفسهای آخرم تقویمِ بیتو صفحه ی دلتنگیِ من است پژمرده ام چو شاخهی بشکسته ی تَرم گفتی که بی تو در شب غم سر کنم ولیحالا نفس نفس خبر از مرگ می برماز من فقط غزل غزل اندوه مانده است زخمی عمیق مانده و خاکی به پیکرم#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
های هایِ گریهام در آهِ شبنم گم شدهنایِ دل در قطرههای اشکِ نمنم گم شده
روزهایم را شمردم جان به لب شب تا سحرشامِ عمرم در تَبِ روز آیندهیِ مبهم گم شدهخنده ام در کوچههای سرد شب پنهان شد وآنچه از من مانده در حُزنِ دمادَم گم شدهعشق را باور نکردم یا مرا باور نکردسایه و شِکلم میانِ شَکِّ عالَم گم شدهبا هجومِ بادِ پاییز و غبارِ این مسیر آیِ آرامش درونِ پیچِ شالم گم شده راهِ رفتنها و شوقِ بودنی با من نماندآن امید و آرزو در کُنجِ ماتم گم شدهسالها با خاطراتش زندگی کردم، چه سود؟آخرش تقدیرِ روز و ماه
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 22:05
.بر نسیم صبح سپردم عطر زیبایت وطن
تا سحر پر میکشد دل سوی فردایت وطنکوههایت درس صبر از ریشه ها آموخته مانده در گوش زمان آوای والایت وطندر نفسهای کویرت چشمهای جاری هنوز میتراود در گذر عطر شکوفایت وطنهر کجایت بوی نانِ گرم و باران میدهد کوچه ها لبریز مهرِ بی مدارایت وطنحافظ از شیرازِ تو تا صبح میخواند غزلبانگ فردوسی طنین افکنده در نایت وطنگرچه طوفانها وزیدند از هزاران سوی شبسرو آزادی بماند در تمنایت وطنتا نفس باقیست در جانم تو میمانی و بسمیتپد با هر تپش عشقِ تماشایت وطن✍️ #آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06
گمانم فصل دلتنگی است هوای یار می آید هوای درد و اندوه است صدای زار می آید
غم دنیا درون سینه مانده کو طبیب مننیامد وصله ی جان و خزان بیدار می آید دو چشمم خیره در راه و ندیدم مرهمی آخر هنوزم قطره ی اشکی ز چشم تار می آیدتمام عمر وقف نرگس و بابونه بود اما؛دریغا وای و صد افسوس به بزمم خار می آیدهمیشه سایه ای بودم برای یک دم آسودن ولی آخر تبر بر دوش چرا نجار می آید؟مثال قصه ی شمع و چو آن پروانه ی بی جانمنم خوش باور و اما زِ مشکم مار می آیدتوهم مثل منی و در دلت اندوه مهمان است دو روزی طاقت آور چون خد
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06
بیا باران بیا اینجا دوباره غصه لبریز است ببر این درد دلتنگی چقدر دنیا غم انگیز است
صدای خش خش برگ و در آن سو نم نم باران رسیده وقت رفتن ها دوباره فصل پاییز استمرا یک روز پاییزی تک و تنها رها کردی شدم ویرانه ی جنگ و دلم سرمای تبریز استدلا با من مدارا کن که ماتم پشت در مانده نمیدانی مگر جانا هجوم غم چو چنگیز است همه گویند اگر خواهی فراموشت شود یادش دگر سمتش نرو هرگز کلید کار پرهیز است به هر در میزنم فکر و خیالش کم شود گاهی هزاران راه را رفتم، ولیکن شعر تجویز است#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06
بخند بر سادگی هایم تو هم روزی پشیمانینماند در قلب من شادی بدان دائم پریشانی
چنان غرقی به دنیا آخرت هم رفته از یادتنماندش حضرت نوح و توهم هرگز نمیمانیشدی همچون زلیخا تا شوم یوسف به بند غمقسم بر زخم دیرینه که از شادی نمیخوانیخیالم می شوی تیمار و مرهم مینهی بر زخمخیال باطلی بودم ندانستم نمکدانیزدی زخمی چرا دیگر نمک بر زخم میپاشینکرد کافر چُنان کردی بگو آیا مسلمانی؟زمین گرد و جهان دار مکافات است میدانمدهی تاوانِ بغض و ماتمم را خوب میدانی#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06
منم با خنده خوش اما به غم محکوم بودم ز حالی نابسامان و چو زهر مسموم بودم
همیشه خوبی ام چون تیشه ای افتاد بر جانمخداوندا تو میدانی که من مظلوم بودم به روی بند بند این دلم زخمی است اما منچه خوش باور همیشه کودکی معصوم بودمندیدم لحظه ای شادی و دائم غم به بالینم در حیرانم چرا از خنده ها محروم بودمنگفتم از غمم دشمن شود دلشاد میدانمولی از رنگ و رخسارم همی معلوم بودمنبودند مثل من هرگز به صافی همچو آئینه مرا نادیده بگرفتند مگر مرحوم بودم؟تبسم می زنی بر لب خداراشکر اما حیف که من با خنده خوش اما به غم مح
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06
لیلای من باز آمدم مجنون و دیوانه حالِ دلم بی تو کمی سرد است و ویرانه
دنیا به کامت گشت دل ذوقش زمین اُفتاد رفتی نماندی گشته اَم با بخت بیگانه من می برم یادم چه ها با جان من کردییادت مسیرم را سپرده دربِ میخانه از لیلیِ هر قصه فهمیدم جفا کاریمیخواهمت چون قصه ها ای عشقِ افسانه بعد از تو دیگر زندگی هرگز به کامم نیست هرشب غمت در دل شود بیدار و مستانه لیلا دِگر از آه و از نفرین نمی گویمخنده نشیند بر لبت ای عشق دُردانه من از تمامِ حق خود بگذشته اَم لیلاگر عاشقش هستی سرایت شاه و شاهانه#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06
بختم از روز ازل همچو سیه موی تو بود گذرم هرشب و هرشب بخدا سوی تو بود
چند سالی است که عطری به مشامم نرسید گل که بسیار ولی باب دلم بوی تو بودرفتی و روز و شبم ظلمت و تاریکی شدمه شب های سیاهم همه از روی تو بودمن غزلها بسرودم مدح ابروی کمانتیر افتاده به جانم خم ابروی تو بودچه دعاها که نشد بهر فراموشی تولیک من روح و روانم همه جادوی تو بودبه تماشای جهان گرچه سفرها کردمخوش ترین لحظه همان دم گذر از کوی تو بودسر بی باک و نترسی هماگر روزی بوددل من گرم تو و تکیه به پهلوی تو بوددشنه هم دسته ی خود را چه غر
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06
من از این نامهربانی ها شکایت کرده اماز غم و بی مهری دوران حکایت کرده ام
هر قَدَر شب های هجرانت دراز و تار بود زخم ها درمان نشد گویی که عادت کرده امدائما با درد و ماتم هرشبم طی شد ولیچون پذیرفتم به غم هایم کفایت کرده امهرکه را دیدم درون سینه دردی کهنه داشت گر نبودم مرهمی، حالش رعایت کرده امگرچه ایام جوانی مملو از درد است ولیبا همه ویرانگی از جان روایت کرده امهرچه آمد بر سرم از گردش دوران ببخش بار الهی گر کسی را من قضاوت کرده ام#آرمان_طاهری
برچسب: نویسنده: sornaghazal تاريخ: چهارشنبه 7 مرداد 1405 ساعت: 23:06